ข้อมูลตีพิมพ์เผยแพร่

รายละเอียดข้อมูลการตีพิมพ์เผยแพร่

ชื่อบทความ บทความวิชาการ "วรรณคดีเป็นฐานผ่านกวีนิพนธ์: พัฒนาการคิดเชิงโครงสร้างของผู้เรียน"
ประเภทการตีพิมพ์ วารสารวิชาการระดับชาติ
ชื่องานประชุมวิชาการ/วารสาร ารสารสังคมพัฒนาศาสตร์
ผู้แต่ง นิดาริน จุลวรรณ
วันที่ตีพิมพ์/นำเสนอ 10 ต.ค. 2568
ปีที่ 8
ฉบับที่ ปีที่ 8 ฉบ
หมายเลขหน้า 55-62
ลักษณะบทความ
Abstract แนวคิด “วรรณคดีเป็นฐาน” เป็นแนวทางหนึ่งในการจัดการเรียนการสอนภาษาไทยที่มุ่งเน้นการใช้วรรณคดีเป็นสื่อกลางในการพัฒนาทักษะทางภาษา การตีความ และการคิดเชิงวิเคราะห์ของผู้เรียน วรรณคดีมิได้เป็นเพียงเครื่องสะท้อนคุณค่าทางศิลปวัฒนธรรมเท่านั้น แต่ยังมีศักยภาพในการเป็นแหล่งเรียนรู้ที่เปิดโอกาสให้ผู้เรียนฝึกฝนการอ่านอย่างลึกซึ้ง ตีความเชิงสัญลักษณ์ และเข้าใจโครงสร้างของภาษาในระดับต่างๆ โดยเฉพาะกวีนิพนธ์ไทย ซึ่งเป็นวรรณคดีที่มีลักษณะทางฉันทลักษณ์และโครงสร้างภาษาที่ชัดเจน มีระบบแบบแผนการประพันธ์ ทั้งในรูปแบบโคลง กาพย์ และกลอน อันเป็นระบบที่ซับซ้อนและสัมพันธ์กับแนวคิดทางโครงสร้างนิยมบทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างโครงสร้างของกวีนิพนธ์ไทยกับหลักการของทฤษฎีโครงสร้าง (Structural Theory) โดยอาศัยแนวคิดของ Ferdinand de Saussure ที่มองว่าภาษาเป็นระบบของสัญญะ ซึ่งมีทั้ง “รูปสัญญะ” (Signifier) และ “ความหมาย” (Signified) ที่สัมพันธ์กันอย่างมีระบบ การนําทฤษฎีดังกล่าวมาใช้กับการวิเคราะห์กวีนิพนธ์ไทย ทําให้เห็นความสัมพันธ์ระหว่างหน่วยภาษาต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นคํา เสียง วัจนลีลา และความหมายเชิงสัญลักษณ์ที่ปรากฏในบทประพันธ์ นอกจากนี้ยังสะท้อนถึงความสัมพันธ์เชิงวัฒนธรรมและสังคมที่สอดแทรกอยู่ในเนื้อหาผลการศึกษาพบว่าโครงสร้างของกวีนิพนธ์ไทยสามารถแยกวิเคราะห์ทั้งในด้านรูปแบบคํา การใช้สัมผัสนอกสัมผัสใน การสร้างภาพพจน์ทางภาษา และการถ่ายทอดความหมายในบริบททางวัฒนธรรม การนํากวีนิพนธ์มาใช้เป็นฐานในการสอนภาษาไทยจึงไม่เพียงช่วยพัฒนาทักษะการคิดเชิงโครงสร้างของผู้เรียน แต่ยังทําให้ผู้เรียนเชื่อมโยงความเข้าใจเชิงระบบของภาษาไปสู่การใช้ภาษาในชีวิตจริงอย่างมีประสิทธิภาพ