การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ความสามารถในการแก้ปัญหาเชิงสร้างสรรค์และเพื่อวัดระดับความพึงพอใจต่อการเรียนวิชาจิตวิทยาสำหรับครูหัวข้อการเรียนรู้เรื่องกิจกรรมแนะแนว ก่อนเรียนและหลังเรียนโดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบใช้ปัญหาเป็นฐาน รูปแบบเป็นการวิจัยกึ่งทดลองซึ่งผู้วิจัยดำเนินการทดลองตามแผนการวิจัยแบบวิจัยเชิงทดลอง 1 กลุ่มที่มีการวัดผลก่อนและหลังการทดลอง กลุ่มตัวอย่างได้แก่นักศึกษาวิชาชีครูชั้นปีที่ 1 ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2565 1 ห้องเรียน จำนวน 30 คน ซึ่งได้มาจากวิธีสุ่มตัวอย่างอย่างง่าย เครื่องมือที่ใช้ได้แก่ แผนการจัดการเรียนรู้ตามขั้นตอนของการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน แบบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนในรายวิชาจิตวิทยาสำหรับครู แบบวัดความสามารถในการแก้ปัญหาเชิงสร้างสรรค์ และแบบวัดความพึงความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนรู้แบบใช้ปัญหาเป็นฐาน วิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่าเฉลี่ยและค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน เปรียบเทียบความแตกต่างโดยการทดสอบค่าที

ผลการวิจัยพบว่า ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนในรายวิชาจิตวิทยาสำหรับครูของนักศึกษาวิชาชีพครูหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ความสามารถในการแก้ปัญหาเชิงสร้างสรรค์ของนักศึกษาวิชาชีพครูโดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบใช้ปัญหาเป็นฐานหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และความพึงพอใจต่อการเรียนอยู่ในระดับมาก