การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ระดับการมีส่วนร่วมของประชาชนในการพัฒนาท้องถิ่น 2) ระดับการ
พัฒนาท้องถิ่น และ 3) อิทธิพลของการมีส่วนร่วมของประชาชนต่อการพัฒนาท้องถิ่น กรณีศึกษาตำบลคูหา อำเภอสะบ้าย้อย
จังหวัดสงขลา กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ประชาชนที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไปและอาศัยอยู่ในพื้นที่ตำบลคูหา จำนวน 379 คน โดยใช้
วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบชั้นภูมิตามสัดส่วนและการสุ่มตัวอย่างแบบง่าย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถามมาตร
ประมาณค่า 5 ระดับ โดยมีค่าดัชนีความสอดคล้อง (IOC) อยู่ระหว่าง 0.67–1.00 และค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.88 สถิติที่ใช้ใน
การวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์การถดถอยอย่างง่าย
ผลการวิจัยพบว่า 1) การมีส่วนร่วมของประชาชนในการพัฒนาท้องถิ่นอยู่ในระดับมาก (𝑥̅= 3.92, S.D. = 0.25) 2) การ
พัฒนาท้องถิ่นอยู่ในระดับมาก (𝑥̅= 3.95, S.D. = 0.25) และ 3) การมีส่วนร่วมของประชาชนมีอิทธิพลทางบวกต่อการพัฒนา
ท้องถิ่นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 (β = 0.77, F = 557.00, p < .001) และสามารถอธิบายความแปรปรวนของ
การพัฒนาท้องถิ่นได้ร้อยละ 60 (R = 0.77, R² = 0.60) ผลการวิจัยสามารถนำไปใช้เป็นข้อมูลประกอบการวางแผนและ
กำหนดแนวทางส่งเสริมการมีส่วนร่วมของประชาชนในการพัฒนาท้องถิ่นให้สอดคล้องกับบริบทของพื้นที่
คำสำคัญ: การมีส่วนร่วมของประชาชน, การพัฒนาท้องถิ่น, การบริหารท้องถิ่น, องค์การบริหารส่วนตำบล