บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาความสามารถในการเขียนสื่อสารวิทยาศาสตร์ของนักศึกษา และ 2) เปรียบเทียบความสามารถในการเขียนสื่อสารวิทยาศาสตร์ระหว่างก่อนเรียนและหลังเรียน กลุ่มเป้าหมายคือ นักศึกษา สาขาวิชาวิทยาศาสตร์ ชั้นปีที่ 1 (ห้อง A) มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา จำนวน 30 คน ซึ่งได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจง รูปแบบการวิจัยเป็นแบบกลุ่มเดียววัดสองครั้ง (One-Group Pretest-Posttest Design)เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) แผนการจัดการเรียนรู้แบบสืบสอบร่วมกับการเขียนแบบร่วมมือรวมพลัง และ 2) แบบวัดความสามารถในการเขียนสื่อสาร วิทยาศาสตร์แบบอัตนัย (ค่า IOC 0.67–1.00 และความเชื่อมั่น 0.82) สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย (x̄), ร้อย ละ, ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.), การทดสอบค่าทีแบบไม่อิสระ (t \text{-test dependent) และการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า:ความสามารถในการเขียนสื่อสารวิทยาศาสตร์ของนักศึกษาหลังเรียนโดยรวมอยู่ในระดับ “ดี” ((x̄) = 31.73 หรือร้อยละ 88.14) โดยนักศึกษาทุกคนมีความสามารถตั้งแต่ระดับดีขึ้นไปคะแนนความสามารถในการเขียนสื่อสาร วิทยาศาสตร์หลังเรียน สูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ซึ่งเป็นไปตามสมมติฐานที่กำหนดผลการวิจัย สะท้อนว่าการจัดการเรียนรู้แบบสืบสอบร่วมกับการเขียนแบบร่วมมือรวมพลัง ช่วยส่งเสริมทักษะการเรียบเรียงและการสื่อสาร แนวคิดทางวิทยาศาสตร์ได้อย่างมีประสิทธิภาพ