การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประยุกต์ใช้แนวคิดวิศวกรสังคมในการพัฒนาเทคโนโลยีสู่ท้องถิ่น และเพิ่มประสิทธิภาพในการจัดการหญ้าสำหรับเลี้ยงโคให้แก่เกษตรกรผู้เลี้ยงโคในท้องถิ่น กรณีศึกษา เกษตรกรผู้เลี้ยงโค ตำบลพะวง และตำบลเกาะแต้ว อำเภอเมือง จังหวัดสงขลา โดยมีขั้นตอนเริ่มจากการประยุกต์ใช้แนวคิดวิศวกรสังคมเพื่อสรุปปัญหาและแนวทางแก้ไขโดยการเพิ่มประสิทธิภาพในการจัดการหญ้าสำหรับเลี้ยงโค เครื่องมือที่ใช้คือ เครื่องมือวิศวกรสังคม 5 ชนิด ได้แก่ ฟ้าประทาน , นาฬิกาชีวิต Timeline , พัฒนาการ Timeline , กระบวนการ และ M.I.C. Model โดยประยุกต์ใช้ควบคู่กับเครื่องมือคุณภาพ (Quality tools) ได้แก่ ใบตรวจสอบ แผนภูมิพาเรโต และผังก้างปลา ในการสรุปข้อมูลและประเด็นปัญหา แบบประเมินดัชนีความผิดปกติ (AI) เพื่อประเมินปัญหาสุขภาพ และแบบประเมินการออกแบบเครื่องมืออุปกรณ์ที่สร้าง ผลการศึกษาพบปัญหาการเลี้ยง การจัดการหญ้าสำหรับเลี้ยงโค รวมถึงปัญหาสุขภาพที่มีความเมื่อยล้าการเลี้ยงโค โดยมีค่าดัชนีความผิดปกติ (AI) เท่ากับ 2.46 หมายถึงต้องเอาใจใส่ ระมัดระวัง ในการทำงาน จากการประยุกต์ใช้เครื่องมือวิศวกรสังคมที่พบปัญหานำไปสู่การเพิ่มประสิทธิภาพในการจัดการหญ้าสำหรับเลี้ยงโค โดยการถ่ายทอดความรู้ การปลูกหญ้าเนเปียร์ที่ทดแทนหญ้าธรรมชาติที่ขาดแคลน การออกแบบและสร้างเครื่องย่อยหญ้าเนเปียร์ที่ทดแทนแรงงานคน ผลการประเมินเครื่องย่อยหญ้าเนเปียร์ จากผู้เชี่ยวชาญ/ผู้ชำนาญการ 5 ด้าน คือ ด้านประสิทธิภาพ ด้านการใช้งาน ด้านความปลอดภัย ด้านคุณภาพของหญ้า และด้านความคุ้มค่าและความยั่งยืน โดยรวมมีค่าเฉลี่ย 4.30 ซึ่งอยู่ในระดับความเหมาะสมมากที่สามารถนำไปใช้แทนแรงงานคนในการหั่นหญ้า จากการประยุกต์ใช้แนวคิดวิศวกรสังคมช่วยเสริมสร้างทักษะชีวิต (Soft Skills) ที่จำเป็นให้นักศึกษาในศตวรรษที่ 21 ให้เกิดทักษะการเป็นนักคิด นักสื่อสาร นักประสานงาน และนักสร้างนวัตกรรมชุมชน ตามกระบวนการพัฒนาทักษะวิศวกรสังคม