การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาระดับการรับรู้ทักษะการคิดเชิงวิพากษ์และการแก้ไขปัญหาของนักศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาวิชาการจัดการ คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา และ 2) เพื่อเปรียบเทียบระดับการรับรู้การคิดเชิงวิพากษ์และทักษะการแก้ไขปัญหาของนักศึกษาระดับปริญญาตรีโดยจําแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษา ได้แก่ นักศึกษาชั้นปีที่ 1 ถึง ชั้นปีที่ 4 ในหลักสูตรบริหารธุรกิจบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการ จากมหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา จำนวน 240 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบสอบถามออนไลน์ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าสถิติเปรียบเทียบกลุ่มตัวอย่างสองกลุ่มที่เป็นอิสระต่อกันและค่าสถิติวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว
ผลการวิจัย พบว่า นักศึกษาหลักสูตรบริหารธุรกิจบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา มีระดับการรับรู้ทักษะการคิดเชิงวิพากษ์สูงสุด (x ̅ = 4.21) และการรับรู้ทักษะการแก้ไขปัญหาในระดับสูงสุด (x ̅ = 4.25) ผลการทดสอบสมมติฐานมีดังนี้ 1) นักศึกษาที่มีเพศต่างกันมีการรับรู้ทักษะการคิดวิเคราะห์ไม่แตกต่างกัน ในขณะที่นักศึกษาที่มีเพศต่างกันมีการรับรู้ทักษะการแก้ไขปัญหาแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2) นักศึกษาที่มีชั้นปีต่างกันมีการรับรู้ทักษะการคิดเชิงวิพากษ์และทักษะการแก้ไขปัญหาแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และ 3) นักศึกษาที่มีเกรดเฉลี่ยต่างกันมีการรับรู้ทักษะการคิดเชิงวิพากษ์และทักษะการแก้ไขปัญหาไม่แตกต่างกัน ดังนั้น ผลการวิจัยนี้จะเป็นจุดเริ่มต้นในการออกแบบกิจกรรมการเรียนการสอนสำหรับนักศึกษา เพื่อพัฒนาทักษะการคิดเชิงวิพากษ์และการแก้ไขปัญหา
คำสำคัญ: การรับรู้ ทักษะการคิดเชิงวิพากษ์ ทักษะการแก้ไขปัญหา