การวิจัยในชั้นเรียนครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการใช้เบี้ยอรรถกรต่อพฤติกรรมการส่งงานของนักเรียน และ
เพื่อแก้ปัญหาการไม่ส่งงานหรือการบ้านอย่างต่อเนื่องของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2/9 โรงเรียนเทศบาล 5 (วัดหัว
ป้อมนอก) อ าเภอเมืองสงขลา จังหวัดสงขลา กลุ่มเป้าหมายจ านวน 40 คน ด าเนินการวิจัยโดยใช้รูปแบบการวิจัยเชิงปฏิบัติการ
ในชั้นเรียน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย แผนการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ ระบบเบี้ยอรรถกรในรูปแบบคะแนนสะสม
แบบบันทึกและประเมินพฤติกรรมการส่งงาน แบบสังเกตพฤติกรรม และแบบสอบถามความพึงพอใจของนักเรียน การ
ด าเนินการวิจัยแบ่งออกเป็น 3 ระยะ ได้แก่ ระยะก่อนทดลอง ระยะทดลอง และระยะหลังทดลอง
การวิจัยนี้อาศัยแนวคิดทฤษฎีการวางเงื่อนไขแบบการกระท าของ B. F. Skinner ซึ่งเน้นการเสริมแรงทางบวกเพื่อ
ปรับเปลี่ยนพฤติกรรม โดยก าหนดเบี้ยอรรถกรเป็นคะแนนสะสมที่สามารถแลกเปลี่ยนเป็นสิทธิพิเศษหรือรางวัลตามข้อตกลง
ร่วมกัน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพื้นฐาน ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ร้อยละ และการเปรียบเทียบผลก่อนและหลังการทดลอง
ผลการวิจัยพบว่า หลังการใช้เบี้ยอรรถกร นักเรียนมีอัตราการส่งงานเพิ่มขึ้นเมื่อเปรียบเทียบกับก่อนการทดลอง และ
นักเรียนส่วนใหญ่มีความพึงพอใจต่อกิจกรรมในระดับมาก แสดงให้เห็นว่าการใช้เบี้ยอรรถกรเป็นกลไกการเสริมแรงที่มี
ประสิทธิภาพในการส่งเสริมความรับผิดชอบและพฤติกรรมการเรียนที่พึงประสงค์ อีกทั้งยังช่วยสร้างบรรยากาศการเรียนรู้ที่
กระตือรือร้นและส่งเสริมการมีส่วนร่วมของผู้เรียน