บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อรวบรวมข้อผิดพลาดในการอ่านออกเสียงสัทอักษรภาษาจีนกลางของผู้เรียนชาวไทย และหาสาเหตุการเกิดปัญหาดังกล่าว โดยใช้วิธีการเปรียบเทียบการออกเสียงที่แตกต่างกันทั้งในภาษาไทยและภาษาจีนกลาง นำมาวิเคราะห์ข้อผิดพลาดที่รวบรวมจากประสบการณ์ตรงและจากการศึกษางานวิจัย ผลที่ได้ คือ 1) หน่วยเสียงภาษาจีนกลางถูกทดแทนด้วยหน่วยเสียงภาษาไทย 2) รูปสัทอักษรภาษาจีนกลางใช้ตัวอักษรโรมัน ทำให้ผู้เรียนสับสนในการออกเสียง 3) สระบางตัวเมื่อผสมคำจะมีการเปลี่ยนรูป ผู้เรียนจึงอ่านออกเสียงผิด และ 4) การออกเสียงวรรณยุกต์มีรายละเอียดทางทฤษฎีที่ผู้เรียนต้องจดจำ ข้อเสนอแนะ คือ ใช้ความเหมือนของเสียงทั้งสองภาษาให้เป็นประโยชน์และชี้ถึงความแตกต่าง เพื่อป้องกันการถ่ายโอนภาษาเชิงลบ อีกทั้งเน้นย้ำทฤษฎี กฎเกณฑ์ต่าง ๆ และฝึกฝนผู้เรียนโดยจัดห้องเรียนขนาดเล็กที่พร้อมสำหรับปฏิบัติการ