การศึกษานี้เป็นการประเมินผลทางการยศาสตร์ในการรีดกระจูดของกลุ่มตัวอย่างชุมชนทะเลน้อย อำเภอควนขนุน จังหวัดพัทลุง โดยเปรียบเทียบผลประเมินการทำงานที่มีความเสี่ยงทางการยศาสตร์จากการรีดกระจูด ก่อนและหลังการปรับปรุงการทำงานโดยนำเสนอการออกแบบและสร้างเครื่องรีดกระจูด ใช้วิธีการวิเคราะห์ด้วยวิธี RULA และ REBA ผลการวิเคราะห์ก่อนปรับปรุงการทำงานด้วยวิธีการ RULA พบว่ามีคะแนนเท่ากับ 7 ซึ่งหมายถึงว่ามีปัญหาทางการยศาสตร์ในระดับที่ต้องได้รับการปรับปรุงการทำงานโดยทันที ซึ่งสอดคล้องกับวิธีการ REBA ซึ่งพบว่ามีคะแนนเท่ากับ 11 ซึ่งหมายถึงการทำงานที่มีความเสี่ยงสูงมาก ซึ่งต้องการการตรวจสอบและปรับเปลี่ยนท่าทางการทำงานในทันที หลังจากนั้นผู้วิจัยได้ปรับปรุงวิธีการทำงานโดยการออกแบบและสร้างเครื่องรีดกระจูด โดยนำไปทดลองใช้กับกลุ่มตัวอย่างเดิม และวิเคราะห์ด้วยวิธีการ RULA และ REBA อีกครั้ง ซึ่งผลการวิเคราะห์พบว่า วิธีการ RULA มีคะแนนลดลงเหลือเท่ากับ 3 โดยสอดคล้องกับการวิเคราะห์ด้วยวิธีการ REBA ซึ่งพบว่ามีคะแนนลดลงเหลือเท่ากับ 3 จากผลคะแนนดังกล่าวสรุปได้ว่าปัญหาทางการยศาสตร์ของกลุ่มตัวอย่างลดลงจากการออกแบบและสร้างเครื่องรีดกระจูด