| ชื่อบทความ | พลวัตของการนำเสนออัตลักษณ์เมืองเก่าสงขลาในปริบทการท่องเที่ยว |
|---|---|
| ประเภทการตีพิมพ์ | วารสารวิชาการระดับนานาชาติ |
| ชื่องานประชุมวิชาการ/วารสาร | วารสารไทยศึกษา (Journal of Thai Studies) สถาบันไทยศึกษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย |
| ผู้แต่ง |
สร้อยสุดา ไชยเหล็ก |
| วันที่ตีพิมพ์/นำเสนอ | 30 มิ.ย. 2569 |
| ปีที่ | 22 |
| ฉบับที่ | 1 |
| หมายเลขหน้า | 1-41 |
| ลักษณะบทความ | |
| Abstract | ภูมิหลังและวัตถุประสงค์: ก่อนทศวรรษ 2550 เมืองเก่าสงขลายังไม่เป็นที่รู้จักของนักท่องเที่ยวและช่วงเวลาดังกล่าวจังหวัดสงขลายังถูกนำเสนอในฐานะเมืองชายทะเลและเมืองศูนย์การค้าของภาคใต้ แต่ช่วงต้นทศวรรษ 2550 เป็นต้นมา ตั้งข้อสังเกตว่ามีการจัดงานและเทศกาลต่าง ๆ ในพื้นที่เมืองเก่าสงขลาอย่างต่อเนื่อง รวมทั้งเมืองเก่าสงขลายังได้รับการกล่าวถึงในสื่อสังคมออนไลน์อย่างกว้างขวาง บทความวิจัยนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์พลวัตของการนำเสนออัตลักษณ์เมืองเก่าสงขลา เพื่อจะเข้าใจกระบวนการสร้างอัตลักษณ์ (identification) ดังกล่าวในบริบทการท่องเที่ยว ระเบียบวิธีวิจัย: บทความวิจัยนี้ศึกษาข้อมูลเอกสารและข้อมูลภาคสนามที่เกี่ยวข้องกับการนำเสนออัตลักษณ์เมืองเก่าสงขลาในบริบทการท่องเที่ยว โดยกำหนดประชากรที่ศึกษาด้วยวิธีการสุ่มตัวอย่างแบบเฉพาะเจาะจงจากประชากรที่เป็นตัวแทนของภาครัฐ ภาคการศึกษา ภาคเอกชน และภาคประชาสังคม ซึ่งเป็นผู้มีส่วนได้ส่วนเสียในพื้นที่เมืองเก่าสงขลา กำหนดระยะเวลาศึกษา 3 ปี ระหว่าง พ.ศ. 2564 ถึง พ.ศ. 2566 และใช้แนวคิดเรื่องอัตลักษณ์ (Identity) แนวคิดเรื่องพื้นที่ทางสังคม (Social Space) และทฤษฎีคติชนสร้างสรรค์ (Creative Folklore) เป็นกรอบการวิเคราะห์ ผลการวิจัย: พบพลวัตของการนำเสนออัตลักษณ์เมืองเก่าสงขลาในบริบทการท่องเที่ยว 4 ด้าน ได้แก่ พลวัตด้านแนวคิดการนำเสนอ พลวัตด้านผู้นำเสนอ พลวัตด้านเนื้อหาที่นำเสนอ และพลวัตด้านวิธีนำเสนอ ซึ่งพลวัตเหล่านี้ส่งผลต่อพลวัตของพื้นที่ทางกายภาพและพื้นที่ทางสังคมของเมืองเก่าสงขลาด้วย นอกจากนี้ พบว่า เมืองเก่าสงขลาถูกนำเสนอให้มีอัตลักษณ์ 3 แบบ ได้แก่ เมืองเก่าสงขลาในฐานะเมืองพหุวัฒนธรรม เมืองเก่าสงขลาสู่การเป็นเมืองมรดกโลกและเมืองเก่าสงขลาในฐานะเมืองสร้างสรรค์ ความเกี่ยวข้องกับไทยศึกษา: งานวิจัยนี้ศึกษาคติชนถิ่นใต้ของไทยในฐานะองค์ความรู้ทางวัฒนธรรม โดยเน้นให้เห็นความสัมพันธ์เชิงพลวัตระหว่างทุนทางวัฒนธรรม กระบวนการสร้างอัตลักษณ์ และการนำเสนอเชิงการท่องเที่ยว ทั้งนี้ งานวิจัยแสดงให้เห็นว่าองค์ความรู้ดังกล่าวถูกตีความใหม่และต่อยอดในบริบทของสังคมไทยร่วมสมัย บทสรุป: ผลการศึกษาของงานวิจัยนี้แสดงให้เห็นพลวัตของข้อมูลคติชน พลวัตของวิธีนำเสนอข้อมูลคติชน และพลวัตของผู้สืบทอดข้อมูลคติชน รวมทั้งแสดงให้เห็นกระบวนการสร้างอัตลักษณ์เมืองในบริบท การท่องเที่ยว คำสำคัญ: พลวัตของการนำเสนอ; กระบวนการสร้างอัตลักษณ์; เมืองเก่าสงขลา; คติชนกับการท่องเที่ยว; พื้นที่ทางสังคม |
| Fulltext |